Pokonałam swoje kompleksy, jestem teraz szczęśliwa

W dzieciństwie wielokrotnie słyszałam przykre komentarze dotyczące mojego wyglądu i nadwagi. Rówieśnicy potrafili być bezlitośni, a wypowiadane przez nich słowa zostawały ze mną na długo. Przez wiele lat brakowało mi pewności siebie i trudno było mi zaakceptować własne ciało. Dzisiaj moje życie wygląda zupełnie inaczej. Od 13 lat mieszkam w Danii, tutaj pracuję, założyłam rodzinę i wychowuję córkę Matyldę. 

Kiedy byłam dzieckiem, bardzo przejmowałam się opiniami innych. W szkole zdarzało się, że koledzy i koleżanki śmiali się z mojej sylwetki, komentowali mój wygląd albo dawali mi do zrozumienia, że różnię się od innych dzieci. Najtrudniejsze było to, że z czasem sama zaczęłam patrzeć na siebie przez pryzmat ich słów. Unikałam niektórych sytuacji, wstydziłam się swojego ciała i zastanawiałam się, dlaczego nie mogę wyglądać tak jak szczupłe koleżanki. Dopiero po latach zrozumiałam, jak mocno takie doświadczenia z dzieciństwa mogą wpływać na dorosłe życie.

Trzynaście lat temu zdecydowałam się wyjechać do Danii. Początkowo miała to być przede wszystkim szansa na pracę i zdobycie nowych doświadczeń, ale z czasem Dania stała się moim drugim domem. Tutaj ułożyłam sobie życie, założyłam rodzinę i zaczęłam inaczej patrzeć na samą siebie. Przestałam zastanawiać się, czy moja sylwetka odpowiada oczekiwaniom innych ludzi. Zrozumiałam, że znacznie ważniejsze jest to, jakim jestem człowiekiem, jak traktuję innych i czy potrafię cieszyć się tym, co mam.

Najważniejszą osobą w moim życiu jest dziś moja córka Matylda. Chciałabym wychować ją tak, aby wiedziała, że nie musi zmieniać swojego wyglądu tylko po to, by zasłużyć na akceptację innych. Uczę ją szacunku do ludzi bez względu na ich wagę, wzrost, wygląd czy inne cechy. Nie chcę, aby kiedykolwiek uwierzyła, że kilka przykrych słów wypowiedzianych przez innych określa jej wartość. Kiedy patrzę na swoje obecne życie, wiem, że dziewczynka, której kiedyś dokuczano z powodu nadwagi, przeszła długą drogę. Dzisiaj mam rodzinę, pracę, córkę, którą kocham, i miejsce, które stało się moim domem.

Milena